خوشنامی تراکتور ایرانی در ونزوئلا

به گزارش راهبرد معاصر؛شرکت ونیران تراکتور وابسته به شرکت تراکتورسازی ایران طی توافقنامه فیمابین دو کشور جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا در تاریخ ۹ جولای ۲۰۰۳ در راستای تامین نیاز بازارهای داخلی و آمریکای لاتین با مشارکت دو شرکت تراکتورسازی ایران و شرکت ونزوئلایی CVG تاسیس شد.

امضای پیش‌نویس قرارداد همکاری بین CVG و تراکتورسازی در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۰۳ انجام شد که در نهایت در ۳۱ آگوست ۲۰۰۴ شرکت تراکتورسازی ونیران با سرمایه ۵۱ درصدی شرکت تراکتورسازی ایران به مبلغ ۱۶ میلیون و ۳۲۳ هزار و ۶۰۰ دلار و با سرمایه ۴۹ درصدی شرکت ونزوئلایی CVG به مبلغ ۱۵ میلیون و ۸۶۰ هزار و ۶۰۰ دلار ایجاد شد.

افتتاح شرکت ونیران و تولید نخستین محصول این شرکت در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۰۵ محقق شد. محل شرکت واقع در شهر بولیوار مرکز استان بولیوار در زمینی به مساحت ۱۲۳ هزار متر مربع در شهرک صنعتی این شهر است.

شرکت پس از گذشت ۱۸ سال فعالیت دارای دو خط مونتاژ تراکتور سنگین و باغی و یک خط مونتاژ ادوات کشاورزی است که تاکنون در مجموع طی این مدت تعداد هشت هزار و ۱۲۸ دستگاه تراکتور در هفت مدل مختلف و تعداد ۱۰ هزار و ۳۴۹ دستگاه انواع ادوات کشاورزی نتیجه عملکرد این شرکت بوده است که از این تعداد یک‌هزار و ۱۱۷ دستگاه تراکتور به کشورهای منطقه صادر شده است.

بر اساس این گزارش، از سال ۲۰۱۴ به دلیل مشکلات ناشی از تحریم و مشکلات اقتصادی حاکم در ونزوئلا، تولید تراکتور در این کشور متوقف شد.

در حال حاضر با توجه به رشد اقتصادی ونزوئلا و فعال شدن بخش کشاورزی، این شرکت مجدد شروع به فعالیت کرده و خط تولید خود را با حمایت حداکثری مدیریت شرکت تراکتورسازی ایران فعال کرده و تراکتورهای ایرانی را دوباره روانه مزارع کشور ونزوئلا کرده است و تاکنون تعداد ۱۰۰ دستگاه تراکتور را پس از فعال‌سازی مجدد تولید کرده است.

شرکت در نظر دارد تا برنامه مورد انتظار تولید ۵۰۰ دستگاه در سال جاری را پوشش داده و در راستای افزایش آن اقدام کند. در حال حاضر نیاز واقعی ونزوئلا تعداد ۱۵ هزار دستگاه انواع تراکتور است و سطح زمین عدم کشت آن بیش از ۲۶ میلیون هکتار است که پوشش این نیازمندی مستلزم اعطای اعتبار و تسهیلات دولت ونزوئلا به تولیدکنندگان بخش کشاورزی در جهت تقویت آنها بوده و به تناسب آن شرکت ونیران نیز توانمندی بالقوه برای پوشش این درخواست ها را دارا است.

بسیاری از زیرساخت‌ها برای فعالیت گسترده در این کشور برای تراکتور ایرانی آماده است و حتی رقبای آن‌چنان قوی نیز وجود ندارد و باید از این امتیاز در جهت رشد تولید استفاده شود.

با توجه به حضور ۱۸ ساله تراکتور ایرانی در ونزوئلا در حال حاضر از خوشنامی خوبی برخوردار بوده و همچنین به دلیل سادگی در استفاده، مقرون به صرفه بودن تعمیر و نگهداری محصولات و همچنین دارا بودن شبکه خدمات پس از فروش و توزیع قطعات یدکی در سطح کشور، از پتانسیل بالایی برای افزایش تولید و تکمیل ظرفیت تولید تا سالیانه سه هزار دستگاه برخوردار است. در ضمن توانایی صادرات به کشورهای آمریکای لاتین نیز در این شرکت میسر است./ایرنا